Almere 50 Jaar: Pioniers blikken terug op de unieke start van Flevolands grootste stad

Almere viert dit jaar zijn 50-jarig bestaan, een mijlpaal die de stad markeert als een toonbeeld van visie en doorzettingsvermogen in de Flevopolder. Ter ere van deze bijzondere verjaardag kwamen acht van de eerste bewoners en bouwers van de stad samen in De Meergronden, de oudste middelbare school van Almere. Deze pioniers, waaronder stedenbouwkundigen, voorlichters, ambtenaren en vroege inwoners, deelden hun opmerkelijke herinneringen aan een tijd waarin Almere nog een droom op de tekentafel was, en de realiteit een uitgestrekte, vaak gure vlakte. De beginjaren werden gekenmerkt door een mix van ambitie en scepsis. Stedenbouwkundige Brans Stassen, een van de mede-ontwerpers van Almere, blikt terug: "We hadden geen idee waar we aan begonnen." De uitdagingen waren immens; zelfs de spoorwegen zagen het aanvankelijk niet zitten om rails aan te leggen, omdat "niemand geloofde dat er zo'n grote stad zou komen." Hanni van Maarschalkerwaart, destijds voorlichter van het Projectbureau Almere, herkent dit beeld. "Men snapte niet wat er stond te gebeuren," zegt ze. "Als je vertelde wat de plannen waren, vielen de monden open." Toch was er ook enthousiasme, al was dat volgens Van Maarschalkerwaart "afhankelijk van het weer. Bij zon was het een prachtig Waddenlandschap, maar bij regen was het behoorlijk guur op de open vlaktes." De pioniersgeest was overal voelbaar, ook in de meest basale voorzieningen. Huisarts Nico van Duijn, die op 1 december 1976 in Almere arriveerde, vertelt een kenmerkend verhaal: "Ze waren de dokter eigenlijk een beetje vergeten. Er was een politieagent, er was iemand voor de tv-kabel en er was een ambulance, maar er was geen dokter." Voor Van Duijn was het een unieke kans: "Ik kreeg toen de kans om hier huisarts te worden. Dat was natuurlijk fantastisch!" Zijn praktijk was breed; van bevallingen tot het hechten van konijnen, alles kwam voorbij. "Het was echt pionieren," aldus Van Duijn. Aukje van den Bos, die in december 1975 als elfjarige in de eerste houten huisjes in de Bivak in Almere Haven kwam wonen, was een van zijn eerste patiënten. Ze herinnert zich het 'niets, alleen zand' en de verre Hollandse Brug. Haar schoolreis naar Muiderberg ging met de taxi, een teken van de geïsoleerde start. Wat deze pioniers destijds niet beseften, was de immense schaal waarop Almere zou uitgroeien. Van een handvol bewoners in de polder tot een stad met meer dan 230.000 inwoners, de grootste van Flevoland. De buitenwereld keek met verwondering toe. "Vooral de buitenwereld vond het speciaal," vertelt Van den Bos. "We kregen vaak journalisten over de vloer. Ook kwamen veel mensen aan de deur, omdat ze dachten dat wij in een modelwoning woonden." Het verhaal van Almere is er een van durf, visie en een gemeenschap die vanuit het niets een bloeiende stad heeft opgebouwd. De herinneringen van deze pioniers zijn niet alleen een terugblik op het verleden, maar ook een inspiratie voor de toekomstige ontwikkeling van Flevoland, waar de geest van innovatie en vooruitgang nog altijd leidend is.