Emmeloord herdenkt Floris Rhee, een jaar na vliegramp: 'Liefde en dankbaarheid houden je overeind'

Een jaar na de noodlottige vliegramp op London Southend Airport, waarbij de 27-jarige Floris Rhee uit Emmeloord om het leven kwam, staan zijn ouders, Annemieke en Jack Rhee, stil bij zijn leven en de onuitwisbare indruk die hij achterliet. Terug in Engeland voor een herdenking en het ontvangen van Floris' laatste persoonlijke bezittingen, delen zij hun verhaal over liefde, verlies en de kracht van gemeenschap. Voorwerpen zoals donkerblauwe schoenen, een haarborstel en een doosje Haribo-snoepjes, alledaags voor de buitenwereld, zijn voor Annemieke en Jack beladen met herinneringen. “Elk item heeft een herinnering,” vertelt Annemieke, waarbij het doosje Haribo haar het meest raakt. “Die stopte ik altijd tussen zijn kleren als hij op reis ging, dan wist ik dat hij die op zijn bestemming zou vinden.” Deze intieme details, vastgelegd in de documentaire 'Happy Man' van Omroep Flevoland, schetsen een beeld van een jonge man die volop in het leven stond. Floris was meer dan de nieuwsberichten over de vliegramp. Zijn ouders beschrijven hem als een “enthousiaste, humorvolle, warme jongen” wiens passie voor vliegen al op jonge leeftijd ontstond, aangewakkerd door een rondvlucht op Lelystad Airport op zijn negende. Zijn droom leidde hem naar de intensieve pilotenopleiding van EPST in Noorwegen, waar hij zijn studievriend Matthijs Melssen ontmoette. Matthijs herinnert zich: “Als je Floris een hand gaf, kende je hem eigenlijk nog niet. Je moest echt een dag met hem optrekken.” Floris stond bekend als een “enorme verbinder”, iemand die met iedereen kon praten en diepe banden smeedde, zowel met zijn familie – “de drie musketiers” – als met zijn vrienden van hockeyclub De Meeuwen in Emmeloord. Teamgenoten zoals Toon van der Wiel en Jos Sturm bevestigen zijn sociale aard en vrolijke karakter. “Hij was altijd goedlachs en ontzettend trouw,” voegt Matthijs toe. De hockeyclub in Emmeloord is een tastbare plek waar de herinnering aan Floris levend wordt gehouden. Zijn ingelijste shirt hangt in het clubhuis, er brandt een kaarsje bij zijn foto en een 'verbindingsbank' met de titel van zijn favoriete nummer, 'Happy Man', nodigt uit tot samenzijn. Deze blijvende eerbetonen en de overweldigende steun na het ongeluk – van lasagne en bloemen tot de constante aanwezigheid van vrienden – hebben de ouders geholpen in hun rouwproces. “Fantastisch,” zegt Annemieke, “Het draagt ons door alles heen.” Ook voor de vrienden is het delen van verhalen essentieel. “Iedere keer komen er weer nieuwe verhalen boven. Dan leer je hem eigenlijk steeds opnieuw kennen,” aldus Jos Sturm. De dag van het ongeluk, 13 juli 2025, begon als een gewone zomerdag, met de verwachting van een barbecue. Via FlightRadar volgden zijn ouders Floris' vlucht, totdat een telefoontje van zijn werkgever de wereld op zijn kop zette. Een jaar later is de definitieve oorzaak van de vliegramp nog steeds onbekend. De Britse Air Accidents Investigation Branch (AAIB) werkt zorgvuldig aan het onderzoek, maar een definitief rapport laat nog op zich wachten. Ondanks de onzekerheid en het diepe verdriet, vinden Annemieke en Jack kracht in de liefde en dankbaarheid die hen overeind houden, en in de warme herinnering aan hun zoon die zo diep geworteld was in de Flevolandse gemeenschap.