Vertrekkend Classispredikant Ziet Vitale Toekomst voor Kerk in Flevoland

Klaas van der Kamp, de classispredikant voor de regio Flevoland en Overijssel, neemt binnenkort afscheid van zijn functie. Sinds de invoering van deze rol binnen de protestantse kerk in 2018, heeft Van der Kamp zich ingezet als coach voor de kerken in de polder en daarbuiten. "In het begin was het best pionieren," vertelt hij, een uitdaging die hij juist aantrekkelijk vond. Zijn vertrek markeert het einde van een periode waarin hij getuige was van aanzienlijke veranderingen en een groeiende flexibiliteit binnen de kerkelijke gemeenschappen. De rol van een classispredikant is essentieel bij grote veranderingen die niet op routine kunnen worden afgehandeld. Denk hierbij aan het afstoten van kerkgebouwen of het begeleiden bij het vinden van een nieuwe dominee. Van der Kamp benadrukt dat deze begeleiding meer dan ooit nodig is. Waar twee generaties geleden de kerkelijke gang van zaken vanzelfsprekend was, is dat nu minder het geval. Dit vraagt om een actievere rol in het weergeven van de bezieling van een kerk en het ondersteunen van gemeenschappen in hun ontwikkeling. Van der Kamp is optimistisch over de toekomst van de kerk, ondanks de algemene perceptie van krimp. Hij wijst op de vitaliteit en creativiteit die hij in veel gemeenten heeft waargenomen. "Er is een soort sluier over Nederland gekomen dat de kerk jaarlijks 1 tot 2 procent inlevert. Dan vergeten we dat het nog steeds de grootste gemeenschap is waar mensen elkaar ontmoeten," stelt hij. Een treffend voorbeeld hiervan is een doopplechtigheid in Ens, waarbij een jonge migrant niet in de kerk, maar in open water gedoopt wilde worden. Waar dit vroeger wellicht als 'poppenkast' zou zijn afgedaan, dacht de kerkenraad nu mee en organiseerde de doop aan het Schokkerstrand. Dit toont volgens Van der Kamp aan dat kerken creatiever zijn geworden en dichter bij de ziel van mensen kunnen komen. De afscheidsdienst van Van der Kamp, die plaatsvindt op zondag 28 juni in de Bovenkerk in Kampen, zal een meertalig karakter hebben. Dit is een weerspiegeling van zijn eerdere ervaringen als predikant in Friesland, waar hij merkte dat het gebruik van streektaal de betrokkenheid van de kerkgangers vergrootte. Deze benadering, waarbij de taal van de mensen wordt gesproken, symboliseert de bredere trend van de kerk om relevanter en toegankelijker te zijn voor haar leden. Voor Flevoland betekent dit een voortzetting van een kerkelijk landschap dat zich aanpast aan de behoeften van haar inwoners, met ruimte voor vernieuwing en een focus op gemeenschapszin.